زلف تو به حسن ذوفنون ها بر زد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 727

زلف تو به حسن ذوفنون ها بر زد

در مالش عنبر آستین ها بر زد

مشگش گفتم از این سخن تاب آورد

درهم شد و خویشتن زمین ها بر زد

نوشته‌های مرتبط

شمشیر اگر گردن جان ببریدی

ادامه نوشته »

دوش از سر لطف یار در من نگریست

ادامه نوشته »

گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی

ادامه نوشته »

عاشق که به ناز و ناز کی فرد بود

ادامه نوشته »

هم آینه ایم و هم لقاییم همه

ادامه نوشته »

این فصل بهار نیست فصلی دگر است

ادامه نوشته »