زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 723

زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

استاره ی جانم چو قمر میگردد

بحریست محیط و در وی این خلق مقیم

تا کیست کز این بحر گهر میگردد

نوشته‌های مرتبط

در باغ جهان طرفه گلم بشکفته

ادامه نوشته »

ای آنکه غلام خسرو شیرینی

ادامه نوشته »

من پیر شدم پیر نه ز ایام شدم

ادامه نوشته »

ای آتش بخت سوی گردون رفتی

ادامه نوشته »

آنی که وجود و عدمت اوست همه

ادامه نوشته »

زندان تو از نجات خوشتر باشد

ادامه نوشته »