در راه طلب رسیده‌ای می باید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 665

در راه طلب رسیده‌ای می باید

دامان ز جهان کشیده‌ای می باید

بی‌چشمی خویش را دوا کن ور نی

عالم همه او است دیده‌ای می باید

نوشته‌های مرتبط

سر در خاک آستان تو نهم

ادامه نوشته »

عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

ادامه نوشته »

تا سر نشود یقین که سرکش نشود

ادامه نوشته »

با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

ادامه نوشته »

آن جان که از او دلبر ما شادانست

ادامه نوشته »

پالوده شوید در طلب پالودن

ادامه نوشته »