چون بدنامی به روزگاری افتد - ادبستان شعر پارسی % %

چون بدنامی به روزگاری افتد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 636

چون بدنامی به روزگاری افتد

مرد آن نبود که نامداری افتد

گر دُر خواهی ز قعر دریا بطلب

کان کف باشد که بر کناری افتد

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤