جودت همه آن کند که دریا نکند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 634

جودت همه آن کند که دریا نکند

این دم کرمت وعده به فردا نکند

حاجت نبود از تو تقاضا کردن

کز شمس کسی نور تقاضا نکند

نوشته‌های مرتبط

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

ادامه نوشته »

امروز سماعست و سماعست و سماع

ادامه نوشته »

آن ذره که جز همدم خورشید نشد

ادامه نوشته »

ای شب چه شبی که روزها چاکر توست

ادامه نوشته »

من با تو چنین سوخته خرمن تا کی

ادامه نوشته »

گویند مرا که این همه درد چراست

ادامه نوشته »