بیزارم از آن لعل که پیروزه بود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 597

بیزارم از آن لعل که پیروزه بود

بیزارم از آن عشق که سه روزه بود

بیزارم از آن ملک که باشد ده روز

بیزارم از آن عید که در روزه بود

نوشته‌های مرتبط

رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

ادامه نوشته »

دل رفت بر کسی که بی ماش خوش است

ادامه نوشته »

جامی که بگیرم میش انوار بود

ادامه نوشته »

روزی به خرابات تو می میخوردم

ادامه نوشته »

ای جان خبرت هست که جانان تو کیست

ادامه نوشته »

گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

ادامه نوشته »