دل رفت بر کسی که بی ماش خوش است

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 329

دل رفت بر کسی که بی ماش خوش است

غم خوش نبود ولیک غم هاش خوش است

جان میطلبد نمیدهم روزی چند

جان را محلی نیست تقاضاش خوش است

نوشته‌های مرتبط

ما خواجه‌ی ره نه‌ایم ما قلاشیم

ادامه نوشته »

آن لحظه که آن سرو روانم پرسید

ادامه نوشته »

دلدارم گفت کان فلان زنده ز چیست

ادامه نوشته »

تا چند از این غرور بسیار تو را

ادامه نوشته »

روزی که بود دلت ز جان پر از درد

ادامه نوشته »

چون دلبر من میان دلداران نیست

ادامه نوشته »