بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 590

بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

بدبخت چو خار تیز و سرکش باشد

از صحبت گل خار ز آتش برهد

وز صحبت خار گل در آتش باشد

نوشته‌های مرتبط

عقل آمد و پند عاشقان پیش گرفت

ادامه نوشته »

دل از طلب خوبی بی‌چون گشتن

ادامه نوشته »

گر دود دلم به نقش پیدا بودی

ادامه نوشته »

آنی که بر دلشدگان دیر آیی

ادامه نوشته »

من کی خندم تات نبینم خندان

ادامه نوشته »

کردیم قبول و من ز رد میترسم

ادامه نوشته »