بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 577

بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

بخشای بر آن تشنه که آبش نبود

بخشای که هر کو نکند بخشایش

در پیش خدا هیچ ثوابش نبود

نوشته‌های مرتبط

عاشق باید که روز و شب باده خورد

ادامه نوشته »

در گریه ی خون مرا شکرخند تو کرد

ادامه نوشته »

چون آمده‌ای در این بیابان حاصل

ادامه نوشته »

من چوب گرفتم به کفم عود آمد

ادامه نوشته »

یاری کن و یار باش ای یار مخسب

ادامه نوشته »

المنة لله که به تو پیوستم

ادامه نوشته »