این پرده ی دل دگر مکن تا نرود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 564

این پرده ی دل دگر مکن تا نرود

جز جانب او نظر مکن تا نرود

این مجلس بیخودی که چون فردوس است

از مستی خود سفر مکن تا نرود

نوشته‌های مرتبط

زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

ادامه نوشته »

ای یار که نیست همچو تو یار مخسب

ادامه نوشته »

میدان تو در دایره‌ی کن فیکون

ادامه نوشته »

تیری ز کمانچه ی ربابی بجهید

ادامه نوشته »

چون جمله خطا کنم صوابم تو بسی

ادامه نوشته »

العین لفقدکم کثیرالعبرات

ادامه نوشته »