یاری که به نزد او گل و خار یکیست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 454

یاری که به نزد او گل و خار یکیست

در مذهب او مصحف و زنار یکیست

ما را غم آن یار چرا باید خورد

کو را خر لنگ و اسب رهوار یکیست

نوشته‌های مرتبط

امشب که شراب جان مدامست مدام

ادامه نوشته »

کوتاه کند زمانه این دمدمه را

ادامه نوشته »

شد گلشن روی تو تماشای دلم

ادامه نوشته »

دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست

ادامه نوشته »

ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری

ادامه نوشته »

ای ظل تو از سایه ی طوبی خوشتر

ادامه نوشته »