هر ذره که در هوا و در کیوانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 442

هر ذره که در هوا و در کیوانست

بر ما همه گلشن است و هم بستانست

هرچند که زر ز راههای کانست

هر قطره طلسمیست و در او عمانست

نوشته‌های مرتبط

ای دشمن جان و جان شیرین که تویی

ادامه نوشته »

گر دست بشد ز کار پایی می‌زن

ادامه نوشته »

مطرب خواهم که عاشق مست بود

ادامه نوشته »

ای یک قدح از درد تو دریای جهان

ادامه نوشته »

شور عجبی در سر ما میگردد

ادامه نوشته »

تا این فلک آینه‌گون بر کار است

ادامه نوشته »