ناگاه برویید یکی شاخ نبات

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 427

ناگاه برویید یکی شاخ نبات

ناگاه بجوشید چنین آب حیات

ناگاه روان شد ز شهنشه صدقات

شادی روان مصطفی را صلوات

نوشته‌های مرتبط

امشب که گشاده است صنم با ما راز

ادامه نوشته »

در دل نگذشت کز دلم بگذاری

ادامه نوشته »

پر از عیسی است این جهان مالامال

ادامه نوشته »

شاخ گل تر بر سر عنبر میزن

ادامه نوشته »

ای آنکه طبیب دردهای مایی

ادامه نوشته »

گیر ای دل من عنان آن شاهنشاه

ادامه نوشته »