ما را بدم پیر نگه نتوان داشت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 404

ما را بدم پیر نگه نتوان داشت

در خانه ی دلگبر نگه نتوان داشت

آن را که سر زلف چو زنجیر بود

در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت

نوشته‌های مرتبط

از روی تو من همیشه گلشن بودم

ادامه نوشته »

گر دف نبود نیشکر او دف ماست

ادامه نوشته »

نی دست که در مصاف خونریز کنم

ادامه نوشته »

چشمی دارم همه پر از صورت دوست

ادامه نوشته »

من عهد شکسته بر شکستی بزنم

ادامه نوشته »

آن ساقی روح دردهد جام آخر

ادامه نوشته »