شمشیر ازل به دست مردان خداست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 356

شمشیر ازل به دست مردان خداست

گوی ابدی در خم چوگان خداست

آن تن که چو کوه طور روشن آید

نور خود از او طلب که او کان خداست

نوشته‌های مرتبط

جوزی که درونش مغز شیرین باشد

ادامه نوشته »

فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

ادامه نوشته »

در چشم منست این زمان ناز کسی

ادامه نوشته »

گر نقل و کباب و باده ی ناب خوری

ادامه نوشته »

باغی که من از بهار او بشکفتم

ادامه نوشته »

تنها بمرو که رهزنان بسیارند

ادامه نوشته »