روزی که مرا به نزد تو دورانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 340

روزی که مرا به نزد تو دورانست

ساقی و شراب و قدح و دورانست

واندم که مرا تجلی احسانست

جان در تن من چو موسی عمرانست

نوشته‌های مرتبط

چون می‌دانی که از نکویی دورم

ادامه نوشته »

نی آب روان ز ماهیان سیر شود

ادامه نوشته »

سر رشته ی شادیست خیال خوش تو

ادامه نوشته »

هرچند که قد بی بدل دارد سرو

ادامه نوشته »

آنجا که به هر سخن دل ما گردد

ادامه نوشته »

آن کس که تو را دیده بود ای دلبر

ادامه نوشته »