دلدار ظریف است و گناهنش اینست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 325

دلدار ظریف است و گناهنش اینست

زیبا و لطیف است و گناهش اینست

آخر به چه عیب می‌گریزند از او

از عیب عفیف است و گناهش اینست

نوشته‌های مرتبط

می‌گوید دف که هان بزن بر رویم

ادامه نوشته »

ای زاده ی ساقی هله از غم بگذر

ادامه نوشته »

زان می مستم که نقش جامش عشق است

ادامه نوشته »

تا خاک قدوم هر مقدم نشوی

ادامه نوشته »

روزی به خرابات گذر می کردی

ادامه نوشته »

زاهد بودی ترانه گویت کردم

ادامه نوشته »