چشمی دارم همه پر از صورت دوست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 285

چشمی دارم همه پر از صورت دوست

با دیده مرا خوشست چون دوست در اوست

از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست

یا دوست به جای دیده یا دیده خود اوست

نوشته‌های مرتبط

گیر ای دل من عنان آن شاهنشاه

ادامه نوشته »

آن دل که من آن خویش پنداشتمش

ادامه نوشته »

نیمی دف من به موش داری همه خوش

ادامه نوشته »

گفتی که بگو زبان چه محرم باشد

ادامه نوشته »

جانا صفت قدم ز ابروت بپرس

ادامه نوشته »

تمکین و قرار من که دارد در عشق

ادامه نوشته »