باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 224

باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت

یار آمد و می در قدح یاران ریخت

از سنبل تر رونق عطاران برد

وز نرگس مست خون هشیاران ریخت

نوشته‌های مرتبط

بر خسته دلان راه ملامت میزن

ادامه نوشته »

ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

ادامه نوشته »

ای یار مرا موافقی وقتت خوش

ادامه نوشته »

بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

ادامه نوشته »

هر روز حجاب بی قراران بیش است

ادامه نوشته »

دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریست

ادامه نوشته »