با دشمن تو چو یار بسیار نشست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 225

با دشمن تو چو یار بسیار نشست

با یار نشایدت دگربار نشست

پرهیز از آن عسل که با زهر آمیخت

بگریز از آن مگس که بر مار نشست

نوشته‌های مرتبط

باغی که من از بهار او بشکفتم

ادامه نوشته »

ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل

ادامه نوشته »

اندیشه ی هشیار تو هشیار کشد

ادامه نوشته »

هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی

ادامه نوشته »

درویشی و عاشقی به هم سلطانیست

ادامه نوشته »

جان روی به عالم همایون آورد

ادامه نوشته »