گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1924

گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی

روی عاشق چنین مزعفر نبدی

گر آنکه صدف را غم گوهر نبدی

بگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی

نوشته‌های مرتبط

مستم ز می عشق خراب افتاده

ادامه نوشته »

آن عشق که برق و بوش تا فرق رسید

ادامه نوشته »

خود هیچ به سوی ما نگاهی نکنی

ادامه نوشته »

چشمان خمار و روی رخشان داری

ادامه نوشته »

ای جان جهان جان و جهان باقی نیست

ادامه نوشته »

خورشید همی زرد شود بر دیوار

ادامه نوشته »