درویشان را عار بود محتشمی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1869

درویشان را عار بود محتشمی

واندر دلشان بار بود محتشمی

اندر ره دوست فقر مطلق خوشتر

کاندر ره او خوار بود محتشمی

نوشته‌های مرتبط

یاری که به حسن از صفت افزونست

ادامه نوشته »

دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

ادامه نوشته »

ای اهل مناجات که در محرابید

ادامه نوشته »

لاحول ولا دور کند آن غم را

ادامه نوشته »

گر آتش دل نیست پس این دود چراست

ادامه نوشته »

تا شمع تو افروخته پروانه شدم

ادامه نوشته »