چون مست شوی قرابه بر پای زنی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1841

چون مست شوی قرابه بر پای زنی

با دشمن جان خویشتن رای زنی

هم باده خوری مها هم نای زنی

این حرص مکن که هر دو یکجای زنی

نوشته‌های مرتبط

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز

ادامه نوشته »

ای آنکه ز حال بندگان میدانی

ادامه نوشته »

منصور حلاجی که اناالحق میگفت

ادامه نوشته »

ما برزگران این کهن دشت نویم

ادامه نوشته »

اکنون که رخت جان جهانی بربود

ادامه نوشته »

امروز ندانم به چه دست آمده‌ای

ادامه نوشته »