چون ساز کند عدم حیات افزایی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1837

چون ساز کند عدم حیات افزایی

گیری ز عدم لقمه و خوش می‌خایی

در میرسدت طبق طبق حلواها

آنجا نه دکان پدید و نی حلوایی

نوشته‌های مرتبط

ما مذهب چشم شوخ مستش داریم

ادامه نوشته »

گفتم روزی که من به جانم با تو

ادامه نوشته »

آن جمع کن جان پراکنده بیار

ادامه نوشته »

گر بوی نمی‌بری در این کوی میا

ادامه نوشته »

سودای تو را بهانه‌ای بس باشد

ادامه نوشته »

درها همه بسته‌اند الا در تو

ادامه نوشته »