جان بگریزد اگر ز جان بگریزی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1826

جان بگریزد اگر ز جان بگریزی

وز دل بگریزم ار از آن بگریزی

تو تیری و ما همچو کمانیم هنوز

تیری چه عجب گر ز کمان بگریزی

نوشته‌های مرتبط

از باده ی لعل ناب شد گوهر ما

ادامه نوشته »

ای راحت و آرامگه پیوستم

ادامه نوشته »

دشنام که از لب تو مهوش باشد

ادامه نوشته »

دل در پی دلدار بسی تاخت نشد

ادامه نوشته »

ای باغ خدا که پر بت و پر حوری

ادامه نوشته »

بسیار بخوانده‌ایم دستان و سمر

ادامه نوشته »