جان در ره ما بباز اگر مرد دلی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1827

جان در ره ما بباز اگر مرد دلی

ورنی سر خویش گیر کز ما بحلی

این ملک کسی نیافت از تنگ دلی

حق میطلبی و مانده در آب و گلی

نوشته‌های مرتبط

دل جمله حکایت از بهار تو کند

ادامه نوشته »

این سر که در این سینه ی ما میگردد

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که من کمت می‌بینم

ادامه نوشته »

اندر رمضان خاک تو زر میگردد

ادامه نوشته »

در نفی تو عقل را امان نتوان داد

ادامه نوشته »

ای بی‌خبر از مغز شده غره به پوست

ادامه نوشته »