ای باد سحر به کوی آن سلسله موی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1707

ای باد سحر به کوی آن سلسله موی

احوال دلم بگوی اگر یابی روی

ور زان که تو را ز دل نباشد دلجوی

زنهار مرا ندیده ای هیچ مگوی

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

ادامه نوشته »

کی باشدم این نیش به نوش تو رسد

ادامه نوشته »

بس درمانها کان مدد درد شود

ادامه نوشته »

خاک قدمت سعادت جان من است

ادامه نوشته »

دوش از سر عاشقی و از مشتاقی

ادامه نوشته »

گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

ادامه نوشته »