ای آتش بخت سوی گردون رفتی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1691

ای آتش بخت سوی گردون رفتی

وی آب حیات سوی جیحون رفتی

با تو گفتم که بیدلم من بیدل

بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی

نوشته‌های مرتبط

ای روی چو آفتاب تو شادی کش

ادامه نوشته »

مهمان تو نیست دو سه روز و گزاف

ادامه نوشته »

از دیده ی کژ دلبر رعنا را چه

ادامه نوشته »

در ظاهر و باطن آنچه خیر است و شر است

ادامه نوشته »

ای پرده‌ی پندار پسندیده‌ی تو

ادامه نوشته »

جان را جستم به بحر مرجان آمد

ادامه نوشته »