ای جان جهان جان و جهان بنده‌ی تو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1544

ای جان جهان جان و جهان بنده‌ی تو

شیرین شده عالم ز شکرخنده‌ی تو

صد قرن گذشت و آسمان نیزد ندید

در گردش روزگار ماننده‌ی تو

نوشته‌های مرتبط

آن یار که عقلها شکارش میشد

ادامه نوشته »

هان ای تن خاکی سخن از خاک مگو

ادامه نوشته »

عشقی دارم پاکتر از آب زلال

ادامه نوشته »

ای لعل لبت معدن شکر چیدن

ادامه نوشته »

آنها که دل از الست مست آوردند

ادامه نوشته »

از بس که به نزدیک توام من دورم

ادامه نوشته »