چون آتش میشود عذارش به سخن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1456

چون آتش میشود عذارش به سخن

خون می‌چکد از چشم خمارش به سخن

چون می‌برود صبر و قرارش به سخن

ای عشق سخن بخش درآرش به سخن

نوشته‌های مرتبط

گر خوب کنی روی مرا خوب توام

ادامه نوشته »

زاهد که نبرد هیچ سود ای ساقی

ادامه نوشته »

ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری

ادامه نوشته »

رازی که بگفتی ای بت بدخویم

ادامه نوشته »

آن خواجه که بار او همه قند تر است

ادامه نوشته »

در کوی غم تو صبر بی فرمانست

ادامه نوشته »