ای مونس روزگار چونی بی من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1427

ای مونس روزگار چونی بی من

ای همدم غمگسار چونی بی من

من با رخ چون خزان خرابم بی تو

تو با رخ چون بهار چونی بی من

نوشته‌های مرتبط

ما از دو صفت ز کار بیکار شویم

ادامه نوشته »

گلباغ نهانست و درختان پنهان

ادامه نوشته »

گفتم که دلم آلت و انگاز مست

ادامه نوشته »

روی تو نماز آمد و چشمت روزه

ادامه نوشته »

با نااهلان اگر چو جانی باشی

ادامه نوشته »

گر در سر و چشم عقل داری و صبر

ادامه نوشته »