لا الفجر بقینة و لا شرب مدام

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1302

لا الفجر بقینة و لا شرب مدام

الفخر لمن یطعن فی یوم زحام

من یبذل روحه به سیف و سهام

یستاهل آن یقعدو الناس قیام

نوشته‌های مرتبط

عالم سبز است و هر طرف بستانی

ادامه نوشته »

آن روز که دیوانه سر و سودایی

ادامه نوشته »

گر یک نفسی واقف اسرار شوی

ادامه نوشته »

بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

ادامه نوشته »

عارف چو گل و جز گل خندان نبود

ادامه نوشته »

ما عاشق خود را به عدو نسپاریم

ادامه نوشته »