مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 1297
گفتم که ز چشم خلق با درد سریم
تا زحمت خود ز چشم خلقان ببریم ( 1 )
او در تن چون خیال منشد چو خیال
یعنی که زچشمها کنون دورتریم
واژگان دشوار : 1-در نسخه مورد استفاده ی ما مصراع دوم بدین صورت است :
تا زحمت خود ز چشمها کنون دورتریم
شکی نیست که این مصراع اشتباه است که البته این اشتباه ناشی از نوشتن نادرست – همان اشتباه تایپی خودمان- است !
در نسخه ی دیگر، مصراع جدیدی به جای آن آمده است، چون که اشتباهی در آن ندیدیم با مصراع یاد شده، جایگزین کردیم .