گاه از غم دلبران بر آتش باشم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1273

گاه از غم دلبران بر آتش باشم

گاه از پی دوستان مشوش باشم

آخر به چه خرمی زنم راه نشاط

آخر به کدام دلخوشی خوش باشم

نوشته‌های مرتبط

دیروز فسون سرد برخواند کسی

ادامه نوشته »

یاری که به نزد او گل و خار یکیست

ادامه نوشته »

در جای تو جا نیست به جز آن جان را

ادامه نوشته »

دی میرفتی بر تو نظر میکردند

ادامه نوشته »

آن صورت غیبی که شندیش دشمن

ادامه نوشته »

انگورم و در زیر لگد میگردم

ادامه نوشته »