شادم که ز شادی جهان آزادم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1254

شادم که ز شادی جهان آزادم

مستم که اگر می‌نخورم هم شادم

از حالت هیچکس ندارم بایست

این دبدبه‌ی خفیه مبارک بادم

نوشته‌های مرتبط

رفتم بر یار از سر سر دستی

ادامه نوشته »

ای روی تو را پیشه جهان‌آرایی

ادامه نوشته »

گرما نه همه تنور سوزان باشد

ادامه نوشته »

جز دمدمه ی عشق تو در گوش نماند

ادامه نوشته »

من پیر شدم پیر نه ز ایام شدم

ادامه نوشته »

ای نقش عجب که با دلم همنفسی

ادامه نوشته »