در عالم گل گنج نهانی ماییم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1222

در عالم گل گنج نهانی ماییم

دارنده‌ی ملک جاودانی ماییم

چون از ظلمات آب و گل بگذشتیم

هم خضر و هم آب زندگانی ماییم

نوشته‌های مرتبط

شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم

ادامه نوشته »

قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست

ادامه نوشته »

امشب هر دل که همچو مه در طلب است

ادامه نوشته »

شب رفت و دلت نگشت سرای ایچی

ادامه نوشته »

آن تازه تنی که در بلای تو بود

ادامه نوشته »

گر جمله ی آفاق همه غم بگرفت

ادامه نوشته »