بیرون ز دو کون من مرادی دارم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1185

بیرون ز دو کون من مرادی دارم

بی‌شادیها روان شادی دارم

بگشای به خنده آن لبان خود را

زیرا ز گشاد آن گشادی دارم

نوشته‌های مرتبط

گفتم که دل از تو برکنم نتوانم

ادامه نوشته »

از کم خوردن زیرک و هشیار شوی

ادامه نوشته »

من محو خدایم و خدا آن منست

ادامه نوشته »

گر خوب کنی روی مرا خوب توام

ادامه نوشته »

ای شاخ گلی که از صبا می رنجی

ادامه نوشته »

رو مرکب عشق را قوی ران و مترس

ادامه نوشته »