من محو خدایم و خدا آن منست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 422

من محو خدایم و خدا آن منست

هر سوش مجویید که در جان منست

سلطان منم و غلط نمایم به شما

گویم که کسی هست که سلطان منست

نوشته‌های مرتبط

سرمست شدم در هوس سرمستان

ادامه نوشته »

من پیر شدم پیر نه ز ایام شدم

ادامه نوشته »

بر آتش چون دیک تو خود را میجو

ادامه نوشته »

ای جانب عشاق به خیره نگران

ادامه نوشته »

سرمایه ی عقل مرد دیوانگیست

ادامه نوشته »

روز آمد و غوغای تو در بر دارد

ادامه نوشته »