با ملک غمت چرا تکبر نکنم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1174

با ملک غمت چرا تکبر نکنم

وز غلغله‌ات چرا جهان پر نکنم

پیش کرم کفت چو دریا کف بود

چون از کف تو کفش پر از در نکنم

نوشته‌های مرتبط

آن روز که جان خرقه ی قالب پوشید

ادامه نوشته »

ای دل چو به هر خسی نشینی چه کنم

ادامه نوشته »

بالا سر او دست زند این دستم

ادامه نوشته »

زین گونه که من به نیستی خرسندم

ادامه نوشته »

در کوی خرابات نگاری دیدم

ادامه نوشته »

آن جان که از او دلبر ما شادانست

ادامه نوشته »