امشب همه شب نشسته اندر حزنم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1153

امشب همه شب نشسته اندر حزنم

فردا بروم مناره را کارد زنم

خشم آلودست اگر چه با ماست صنم

در چاه رسیده‌ام ولی بی‌رسنم

نوشته‌های مرتبط

تو میخندی بهانه ای یافته ای

ادامه نوشته »

ای دل تو اگر هزار دلبر داری

ادامه نوشته »

اندر ره حق چو چست و چالاک شوی

ادامه نوشته »

آنها که به پیش دلستان میگردم

ادامه نوشته »

ای ماه درآمدی و تابان گشتی

ادامه نوشته »

آن کس که تو را دیده بود ای دلبر

ادامه نوشته »