عشقی به کمال و دلربایی به جمال

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1099

عشقی به کمال و دلربایی به جمال

دل بر سخن و زبان ز گفتن شده لال

زین نادره تر کجا بود هرگز حال

من تشنه و پیش من روان آب زلال

نوشته‌های مرتبط

عید آمد و هر کس قدری مقداری

ادامه نوشته »

معشوق شراب‌خوار و بی سامانست

ادامه نوشته »

یاری کن و یار باش ای یار مخسب

ادامه نوشته »

باغی که من از بهار او بشکفتم

ادامه نوشته »

زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

ادامه نوشته »

بی‌طاعت دین بهشت رحمان مطلب

ادامه نوشته »