خندید فرح تا بزنی انگشتک

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1075

خندید فرح تا بزنی انگشتک

گردید قدح تا بزنی انگشتک

بنمودت ابروی خود از زیر نقاب

چون قوس قزح تا بزنی انگشتک

نوشته‌های مرتبط

در خاک در وفای آن سیمین بر

ادامه نوشته »

باز آمدم و برابرت بنشستم

ادامه نوشته »

من دوش فراق را جفا می گفتم

ادامه نوشته »

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

ادامه نوشته »

روز شادیست غم چرا باید خورد

ادامه نوشته »

گفتا که بیا سماع در کار شده‌است

ادامه نوشته »