چون رنگ بدزدید گل از رخسارش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1032

چون رنگ بدزدید گل از رخسارش

آویخت صبا چو رهزنان بردارش

بسیار بگفت بلبل و سود نداشت

تا بو که صبا به جان دهد زنهارش

نوشته‌های مرتبط

روزی که مرا به نزد تو دورانست

ادامه نوشته »

زان می خوردم که روح پیمانه ی اوست

ادامه نوشته »

امروز خوشم به جان تو فردا نیز

ادامه نوشته »

معشوقه ی خانگی به کاری ناید

ادامه نوشته »

ای ناله ی عشق تو رباب دل من

ادامه نوشته »

گر بوی نمی‌بری در این کوی میا

ادامه نوشته »