چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد

مهستی گنجوی – رباعی شماره 99

چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد

دل نیز ز راه دیده بیرون افتاد

این گفت منم عاشق و آن گفت منم

فی‌الجمله میان چشم و دل خون افتاد

نوشته‌های مرتبط

مر موی تو را چه بودی بی آزاری

ادامه نوشته »

ای فاخته ی مهر به تو درنگرم

ادامه نوشته »

اشتربانا چو عزم کردی به سفر

ادامه نوشته »

چون نیست پدید در غمم بیرون شو

ادامه نوشته »

چون اسب به میدان طرب می‌تازی

ادامه نوشته »

دی خوش پسری بدیدم اندر زوزن

ادامه نوشته »