شفتالوی آبدارت ای سرو سهی

مهستی گنجوی – رباعی شماره 280

شفتالوی آبدارت ای سرو سهی

آمد ز ره بوسه به دندان رهی

سیب زنخت در دل من نار افکند

زین سوخته ناید پس از این بوی بهی

نوشته‌های مرتبط

ای شمع رخت را دل من پروانه

ادامه نوشته »

بس جور کز آن غمزه ی زیبات کشند

ادامه نوشته »

آتش بوزید و جامه ی شوم بسوخت

ادامه نوشته »

چون در دلت آن بود که گیری یاری

ادامه نوشته »

من عهد تو سخت سست می دانستم

ادامه نوشته »

بر عارض یار من سپهر از انگشت

ادامه نوشته »