دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان

مهستی گنجوی – رباعی شماره 221

دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان

شایسته و بایسته تر از سراجان

از دست غمش همیشه در ضرّا انس

در عشق رُخش همیشه در سرّا جان

نوشته‌های مرتبط

دل ها تو بری و قصد جان ها تو کنی

ادامه نوشته »

قصاب منی و در غمت میجوشم

ادامه نوشته »

از دیده اگر نه خون روان داشتمی

ادامه نوشته »

افتاد ز محنت من آوازه برون

ادامه نوشته »

ای بی خبر از غایت دلداری من

ادامه نوشته »

تا ظن نبری کز پی جان می گریم

ادامه نوشته »