
شمس مغربی – غزل شماره 21
دو عالم چیست نقش صورت دوست
چه جای نقش و صورت پلک خود اوست
هر آن جویی که از دریا روان شد
جو از دریاست آن دریاست نه جوست
چو یک دانه برست آمد پدیدار
درخت و برگ و بار و مغز با پوست
غلط نبود اگر گویی که مجموع
همان یک دانه ی اصلی خود روست
ز صد آیینه یک روی مقابل
اگر چه صد نماید لیک یک روست
هر آن نقشی که می بینی از آن روی
که او نقاش آن نقسشت نیکوست
تو این چشمی و ابرویی که بینی
یقین میدان که این آن چشم و ابروست
نظر کن باز در خوبان نظر کن
به ایشان بین عیان حسن رخ دوست
چو خوبان مظهر روی نگارند
دریشان مغربی حیران از آن روست



