آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسی

شمس مغربی – غزل شماره 178

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسی

چون که کس محرم آن نیست نگویم به کسی

طعمه ی باز به گنجشک نشاید دادن

سرّ عنقا نتوان گفت به پیش‌مگسی

سرّ دریا به گهر گوی چه گویی با کف

درّ چو بخشی به صدف، بخش چه بخشی به خسی

باور از من نکنی قصه ی دریای محیط

ای که هرگز نشنیدی و ندیدی ارسی