
شمس مغربی – غزل شماره 128
بر دو عالم پادشاهی میکنم
گرچه از ایزد گدایی می کنم
بنده ی حقم خداوند جهان
بر جهان زو کدخدایی می کنم
مر سما را چون زمینی کرده ام
بر زمین اکنون سمایی می کنم
هر دو عالم را ز پس بگذاشتم
تا که اکنون پیشوایی می کنم
دارم از وجهی به عالم اتصال
گرچه از عالم جدائی می کنم
زان پس از بیگانگی از کائنات
گاه گاهی آشنایی می کنم
خستگان را نوش دارو می دهم
بستگان را درگشایی می کنم
لا تظن انی فقیر مفلس
چون به گنجت رهنمایی می کنم
دارم از وجهی به عالم اتصال
گر چه از عالم جدایی می کنم(1)
زان سپس از بیگانگی با کائنات
گاه گاهی آشنایی می کنم (2)
مغربی مرده افسرده را
روح بخشی جانفزایی می کنم
واژگان دشوار: 1و2-این دو بیت در برخی منابع نیامده است.



