
قدسی مشهدی- غزل شماره 185
تا عشقْ مرا بر سر بازار نیاورد
حسن از نگه گرم، خریدار نیاورد
پهلو به صبا میزند این حرف که گویم
با شانه، که از زلف تو یک تار نیاورد
در خواب، سر زلف تو بسیار گرفتم
جز خوابِ پریشان ثمری بار نیاورد
داغم که چرا جاذبۀ نالۀ بلبل
گل را به چمن از سرِ بازار نیاورد
از نرگس جادوگر او تا به مسیحا
صدبار خبر برد که یک بار نیاورد
قدسی نکنی شکوه ز سودای محبّت
تسبیح که برد از تو که زنّار نیارود؟



